عنوان :

خداي چيز هاي كوچك
The God of Small Things

نوشته ي آرونداتي روي
Arundhati Roy

ترجمه از گيتا گركاني

كتاب برنده ي جايزه ي ادبي بوكر مي باشد

اطلاعات كتاب :

تهران. انتشارات علم. چاپ دوم ( اول علم) 1383، 2200 نسخه، 456 صفحه، گالينگور، 4250 تومان

امتياز هاي كتاب :

كتاب به صورت كلي: سه و نيم ستاره از پنج ستاره
ترجمه: سه و نيم ستاره
طراحي جلد: دو ستاره
صفحه بندي، فونت، كاغذ، كيفيت تصاوير: سه ستاره
تناسب بها با كتاب: سه ستاره
پخش كتاب: دو ستاره

فهرست مطالب :

ترشي و مرباي بهشت
پروانه پاپاچي
مرد بزرگ لالتين، مرد بزرگ مومباتي
سينماي ناطق آبهيلاش
سرزمين خود خدا
كانگوروهاي كوچين
دفترچه هاي تمرين دانايي
به خانه خوش آمدي سوفي مال
خانم پيلاي، خانم اثاپن، خانم راجاگوپلان
رودخانه در قايق
خداي چيز هاي كوچك
كوچوتومبان
بدبين و خوش بين
كار يعني مبارزه
عبور
چند ساعت بعد
ايستگاه بندر كوچين
خانه تاريخ
نجات دادن آمو
قطار پستي مدرس
بهاي زيستن

متن معرفي كتاب:

اينجا هند است و روايت هايي بر مبناي جريان سيال روح، روان شدن در سال ها، مكان ها، لحظه ها و افراد و وقايع پشت سر هم سلسله وار رديف مي شوند تا يك تراژدي را بيان كنند، داستاني غم انگيز از هند، كاست هاي طبقاتي، عشق ممنوع و آشفتگي، جدايي و مرگ.

رمان به طبقه اي از رمان ها كه به آن رمان شاعرانه مي گويند تعلق دارد، شايد بتوان ويرجينيا وولف را بهترين نويسنده در اين سبك رمان به شمار آورد. كلمات همانند يك شعر در صفحات رمان جاي گرفته اند، پيرنگ داستان از ميان لحظات مكاشفه ي راويان متعدد ساخته مي شود؛ مثل يك پازل بهم ريخته به خواننده عرضه مي گردد تا آن را كنار هم بچيند و در آخرين قطعه خواهد ديد كه رمان گريه مي كند.

رمان داستان خانواده اي هندي، در محل زندگي خويش ثروتمند و بورژوا، در يك دوره ي زماني است كه شامل بر حدود سه نسل مي شود: همانند صد سال تنهايي داستان در اوج زندگي خانواده آغاز و در تيره ترين روز ها پايان مي يابد، زماني همه يا جذب تكنولوژي مدرن قرن جديد شده اند، يا در تنهايي خويش حتي حرف زدن را هم فراموش كرده اند.

داستان بر پايه ي ماجرايي است كه در آخرين صفحات كتاب بازگو مي شود: داستان دختر خانواده كه عاشق يك نفر از كاست نجس ها شده است: چهارده شب امكان دارند كه عاشق هم باشند. معشوق را مي كشند و زن را از خانه بيرون مي اندازد، چند سال – يا چند ماه بعد – در يك مهمان خانه مي ميرد.

داستان لايه اي سياسي هم دارد: رقابت هاي حزب كنگره و حزب كمونيست در اين منطقه از هند. البته كه حزب كمونيست در اين منطقه موفق تر است، رمان گويي سقوط كمونيست را هم در خلال تصوير هايش نشان مي دهد: انگار هيچ چيزي براي مدام بودن ساخته نشده است: همه چيزي به سمت مرگ خويش مي دود.

و در لحظه ي مرگ بر مي گردد به زيباترين صحنه: دو معشوق در آخرين شب از هم جدا مي شوند، يك كلمه تكرار مي شود: فردا، فردا هم را مي بينم. رمان تمام مي شود. تصوير فردا در ذهن خواننده مي ماند كه اشك شود: فردا يعني مرگ. فردا يعني مرگ.

سيد مصطفي رضيئي ( سودارو ).

پشت جلد كتاب:

" روي " لايه هاي اسرارش را با چنان ظرافتي كنار مي زند و حقايق پيچيده آن را با چنان چيره دستي ِ خيره كننده اي در هم مي آميزد كه بحث بر سر چگونگي ساختمان داستان چون تعرض به معبدي مقدس است.

يك رمان بزرگ بايد زبان خود را بيافريند و اين رمان در انجام اين كار موفق شده است.

جان آپ دايك " نيويوركر"

به ندرت مي توان كتابي پيدا كرد كه بتواند چنين تاثير گذار از لايه هاي مليت، طبقات و معتقدات بگذارد تا ذات بشري را آشكار كند.

اين رمان شورانگيز است.

كلراسكوبي " دهلي تلگراف "

صفحه ي اول كتاب:

ترشي و مرباي بهشت

ماه مه در آيمنم ماه ِ گرما و فكر هاي كسالت بار است. روز ها گرم و مرطوبند. رودخانه تحليل مي رود و كلاغ هاي سياه حريصانه به انبه هاي درشخان روي درخت هاي ساكن سبز  غبارآلود، حمله مي برند. موز هاي سرخ مي رسند. درخت هاي نان گل مي دهند. حشرات ِ سرگردان بزرگ و آبي رنگ در هواي پر از بوي موه وزوزكنان چرخ مي زنند بعد گيج و سرگشته خود را به شيشه هاي شفاف پنجره ها مي كوبند، مي ميرند و جنازه هاي له شده آن ها زير نور آفتاب باقي مي ماند.

شب ها هوا صاف و بي ابر و فضا انباشته از سستي و انتظاري تلخ است. اما در اوايل ژوئن باد موسمي جنوب غربي مي رسد و سه ماه باد و باران است با افسون كوتاه و تند نور درخشان خورشيد كه كودكان را وسوسه مي كند تا دمي در آن بازي كنند. چشم انداز هاي بيرون شهر رنگ سبز تندي به خود مي گيرند. سرحد هاي زمين ها با ريشه كردن و گل دادن پرچين هاي مانيوك، تيره و درهم به نظر مي رسند. ديوار هاي آجري از خزه سبز پوشيده مي شوند. پيچ هاي فلفل از تير هاي برق بالا مي روند. گياهان وحشي ِ رونده بر سواحل صخره اي سرخ هجوم مي برند و در عرض جاده هاي سيل زده شناور مي شوند. در بازار ها قايق ها در رفت و آمدند و ماهي هاي كوچك در آبگير هايي كه در گودال هاي
. . .