عنوان :

آشپزي ملكه

نويسنده گيتا گركاني
تصوير گر آرتميس حبيبي نژاد

اين كتاب به زبان اسپانيايي ترجمه شده است.

اطلاعات كتاب :

تهران. ايران بان. چاپ دوم، پاييز 1383. 5000 نسخه. 48 صفحه. 900 تومان. رنگي. بر صفحات گلاسه منتشر شده است. گروه سني: ج.

امتياز هاي كتاب :

كتاب به صورت كلي: چهار ستاره از پنج ستاره
تصوير گري: چهار ستاره از پنج ستاره
طراحي جلد: دو ستاره
صفحه بندي، فونت، كاغذ، كيفيت تصاوير: چهار ستاره
تناسب بها با كتاب: سه ستاره
پخش كتاب: دو ستاره

متن معرفي كتاب:

بازار كتاب هاي كودك در ايران يكي از بي سر و ته ترين نقطه هاي كور كتابخواني جامعه ي فارسي زبان است. اشتباه در اين بازار موج مي زند: كتاب هايي كه در بهترين كلمه مي توان آن ها را بي ارزش خواند، اين بازار را پر كرده اند. براي همين وقتي كتابي خوب در اين ميان پديدار مي شود آدم هيجان زده بر جاي باقي مي ماند.

آشپزي ملكه يكي از اين هيجان ها است. ويژگي هاي مثبت آن در تضاد با تمام ويژگي هاي منفي ديگر كتاب هاي بازار كتاب كودك است. تصوير گري كتاب فوق العاده است، البته بايد كيفيت عالي چاپ و نوع كاغذ مرغوبي كه مورد استفاده قرار گرفته را هم در نظر داشت. تصوير ها به متن مي خوانند. در فضاي داستان قرار دارند. رنگ ها متناسب و آرامش بخش هستند.

متن كتاب ساده است: بازنويسي يك داستان به زبان امروزي: همان مرغ تخم طلاي  ِ آشنا. هر چند كه فضا، مكان و ماجراهايي همگي جديد براي داستان در نظر گرفته شده اند. زبان داستان ساده، امروزي و براي كودكان متناسب است. غلط هاي املايي و دستوري ندارد. داستانش را به بهترين شكل بيان مي كند. با داستان همخوان است.

كلي نگاه كني تصوير ها و داستان همگي جذاب هستند، هر چند طرح جلد ضعيف كار شده است و كتاب پخش متوسطي دارد، ولي اميدواري در دل آدمي پديد مي آورد: شايد وضع بازار كتاب كودك با داشتن چنين كتاب هايي كم كم بهتر شود.

سيد مصطفي رضيئي ( سودارو) .

صفحه ي اول كتاب:

يكي بود يكي نبود. سرزمين خيلي دوري بود كه روي هيچ كدام از نقشه هاي دنيا نبود. در آن سرزمين ملكه اي بود كه خيلي دوست داشت آشپزي كند اما چون ملكه ها عادت ندارند كار كنند ملكه ي قصه ي ما هم فقط سالي يك بار آشپزي مي كرد. و چون ملكه ها دوست دارند هر كاري مي كنند خيلي مهم به نظر برسد، ملكه ي ما هم اين آشپزي سالانه را به جشن مهمي تبديل كرده بود. اسم آن را هم گذاشته بود جشن نان پنجره اي. در آن روز همه ي مردم شهر بايد در خانه هايشان نان پنجره اي مي پختند و شهر را تزئين و چراغاني مي كردند و به خيابان ها مي آمدند و با هم نان پنجره اي مي خوردند.
. . .