عنوان:

آنا كارنينا
Anna Karenona

لئون تالستوي
Lev Nikolaevich Tolstoy

ترجمه: سروش حبيبي

اطلاعات كتاب :

تهران. انتشارات نيلوفر. چاپ سوم: 1382. تيراژ 2200 نسخه. 997 صفحه. شوميز. 4500 تومان. دو جلد.

چاپ جديد اين كتاب، گالينگور به بهاي 13500 تومان در بازار موجود است

امتياز هاي كتاب :

كتاب به صورت كلي: سه ستاره از پنج ستاره
ترجمه: سه و نيم ستاره
طراحي جلد: دو و نيم ستاره
صفحه بندي، فونت، كاغذ: سه ستاره
تناسب بها با كتاب: سه ستاره
پخش كتاب: چهار ستاره

متن معرفي كتاب:

رماني كه بعد از سال ها هنوز جزو پر فروش هاي كلاسيك جهان است. سال دو هزار و چهار وقتي كه ليست صد كتاب پر فروش امريكاي شمالي منتشر شد، آنا كارنينا جايگاه شصت و چهارم را از آن خود كرده بود. سحر كلام ِ تولستوي هنوز دارد ميان روح جهان نفس مي كشد. آنا كارنينا بعد از جنگ و صلح مهم ترين رمان ِ آقاي تولستوي است كه در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است.

داستان در مسكو شروع مي شود، در خانه ي پرنس آبلونسكي كه خانه در غوغا است، راز رابطه ي مرد خانه با پرستار بچه ها كشف شده است و همه چيز بهم ريخته است. داستان پيش مي رود و ما در ميان خانواده هاي اشرافي مسكو و سنت پيترزبورگ روان مي شويم. زندگي پوچ اشرافي، خيانت ها، ولخرجي ها، سقوط ها و . . .

كتاب در كنار توصيف هاي طبقه ي اشراف روسيه، بحث هايي در مورد جامعه ي روس، ريشه هاي كمونيست، سوسياليست، رنج كارگر ها و . . . را هم مطرح مي كند. بيشتر در قالب گفتگو هايي بين شخصيت هاي رمان. تقريبا تمام شخصيت هاي بيشمار داستان هاي رمان اشراف زاده و ثروتمند هستند.

محور اصلي داستان، داستان آنا است كه براي محكم كردن پيوند برادرش، پرنس آبلونسكي به مسكو مي آيد و عاشق افسري جوان مي شود و رابطه شان به يك رسوايي مي كشد. در انتهاي رمان صحنه ي مشهور خودكشي آنا ما را به پايان داستان نزديك مي كند: جايي كه همه چيز بعد از مرگ آنا در حال سقوط است. تقريبا هيچ راه فراري نيست: اين جامعه بايد متحول مي شد، هر چند كه اكتبر 1917 بيش از حد خشن بود.

ترجمه روان، چاپ مناسب و پخش كتاب خوب است. يك اثر كلاسيك خوب براي پر كردن چندين روز از زندگي هر خواننده اي، در هر كشوري، به هر زباني.

سيد مصطفي رضيئي (سودارو)

صفحه ي اول ِ كتاب:

انتقام از آن ِ من است، من جزا خواهم داد.

كتاب مقدس

بخش اول

كتاب ِ اول

يك

خانواده هاي خوشبخت همه به مثل هم اند، اما خانواده هاي شوربخت هر كدام بدبختي خاص خود را دارند.

در خانه آبلونسكي كار ها همه آشفته بود. زن دريافته بود كه شوهرش با پرستار پيشين بچه ها كه زني فرانسوي بود سر و سري دارد و گفته بود كه ديگر نمي تواند با او زير يك سقف بسر ببرد. اين وضع سه روز بود كه ادامه داشت و نه فقط زن و شوهر از آن رنج مي بردند بلكه سنگيني آن بر همه اعضاي خانواده و خانگيان محسوس بود. همه اعضاي خانواده و خدمه احساس مي كردند كه زندگيشان در كنار هم خالي از معني شده است و حتي مسافراني كه از سر اتفاق به در هر مسافرخانه سر راهي شبي را زير يك سقف با هم بسر ببرند بيش از آنها، يعني از اعضاي خانواده آبلونسكي و خدمتكاران شان، با هم در پيوندند. بانوي خانه از اتاق خود بيرون نمي ادم و آقا دو روز بود كه در خانه آفتابي نشده بود. بچه ها همچون خيل سرگشته از اين اتاق به آن اتاق مي دويدند و پرستار انگليسي شان با گيس سفيد خانه بگو مگو كرده و يادداشتي
. . .